In de Dijksynagoge te Sliedrecht werden Yad Vashem-onderscheidingen uitgereikt. Twee Nederlandse families kregen postuum de Yad Vashem Onderscheiding ‘Rechtvaardigen onder de Volkeren’ uitgereikt voor de hulp die ze in de Tweede Wereldoorlog aan Joden hebben gegeven.
Opperrabbijn Jacobs was bij de uitreiking van de onderscheidingen aanwezig en hield een toespraak.
Vol lof sprak Jack de Lange over Marinus en Johanna Spronk-van Angeren en Gregorius en Sophia Maria van Veldhoven-van den Berg, voor wie hij persoonlijk de hoogste onderscheiding van de staat Israël heeft aangevraagd. Twee families die elkaar nooit ontmoet hebben, maar die heel veel overeen hadden: zij waagden tijdens de oorlog hun leven door het verbergen van Joodse onderduikers zoals Jack de Lange. De familie Spronk was één van de eerste in de reeks onderduikadressen waar de Jack, destijds een jongetje van twaalf jaar, een schuilplaats vond. Hun dochter Mathilde (Tilly) was in de synagoge aanwezig om de onderscheiding uit handen van Joop Levy, afgevaardigde van de Ambassade van Israël, te ontvangen. De familie Van Veldhoven werd ook vertegenwoordigd door hun dochter: Dirkje Puyk-van Veldhoven. De twee dochters hebben behalve de heldendaden van hun ouders nog een droevige overeenkomst: zowel de vader van Tilly als de moeder van Dirkje hebben de oorlog niet overleefd. Marinus Spronk werd gefusilleerd nadat hij was opgepakt voor het helpen van onderduikers en geallieerden, Sophia van Veldhoven werd in Ravensbruck vergast voor dezelfde ‘misdaad’.
Opperrabbijn Binyamin Jacobs, die zijn indrukwekkende toespraak afsloot met het doordringende geluid van de sjofar (ramshoorn), zag vooral de les die geleerd kan worden uit de heldendaden van de geëerde families. ,,Er waren in de oorlog maar weinig mensen die echt slecht of echt goed waren. De meesten volgden gewoon de kudde, en dat heeft als resultaat gehad dat er zes miljoen joden zijn vermoord. Maar deze twee families hebben hun verstand laten prevaleren boven hun gevoel. Zij waren gewone mensen, maar wel mensen die mens bleven, en die weigerden onderscheid te maken tussen ‘untermenschen’ en ‘übermenschen’.”
