Oud-studentenrabbijn J. Strauss overleden

Onlangs overleed in Jeroesjalajim oud-studentenrabbijn J. Strauss. Rav Strauss was tussen 1965 en 1976 studentenrabbijn namens het NIK.

Hij onderhield contact met veel studenten, was in destijds bestaande mensa te vinden en gaf sjioerim. Rabbijn S. Katz was een van degenen die sjioerim bij hem volgden. Hij schrijft onderstaand In Memoriam, een wat hij zelf noemt: klein artikeltje over een groot man.
Rav Strauss gaf veel sjioerim, deed dit wekelijks ook in Delft en Utrecht en ontving de studenten bij hem en zijn gezin thuis voor over sjabbat of jomtovdagen. “Het spreekt vanzelf dat dit onderwijswerk samengaat met individuele contacten met alle studenten. Als gevolg van de lessen, de discussies en de individuele contacten zijn er vriendschapsbanden ontstaan tussen de studenten en mij,” concludeerde rav Strauss in zijn verslag over 1972.

In memoriam Rav J. Strauss z.l.

Enkele weken geleden is Rav J. Strauss overleden in Israel. Een paar woorden ter herinnering aan deze innemende en hartelijke persoon.

Rav Strauss was jarenlang studentenrabbijn in Amsterdam in opdracht van het NIK. Vele jongeren maar ook  ouderen volgden zijn sjioeriem. Rav Strauss kwam oorspronkelijk uit Hamburg. Na de oorlog leerde hij in jesjiewot in Israel. Hij trouwde met mevr. J. Picard uit Toulouse. Op een gegeven moment zocht parnas I. Zadoks uit Den Haag een rabbijn. Rav Strauss kwam eerst in het vizier voor de Joodse Gemeente Den Haag, maar werd uiteindelijk rabbijn voor de studenten in Amsterdam en daarbuiten. Behalve in Amsterdam gaf hij ook les aan jongeren en studenten o.a. in Utrecht en in Delft.

Veel leerlingen van Maimonides volgden bij hem een sjioer, Dat deden ze na school, ’s avonds of in  het weekend. Meerdere van zijn leerlingen bekleden vandaag de dag belangrijke posities in joods Nederland. De sjioeriem ademden een sfeer van kavod uit voor de Tora die werd geleerd. Rav Strauss besefte dat de gemara soms heel ver af lag van de denkwereld van de Nederlandse tieners uit die tijd. Die lag soms dichterbij Johan Cruijff, de Avro en Joop den Uyl. Toch is hij er heel goed in geslaagd de wereld van de gemara  voor zijn leerlingen te openen.

Maar ook bevorderde Rav Strauss het onderlinge respect en de vriendschap onder de leerlingen. Je leerde bij Rav Strauss!!, dat was een begrip.

Rav Strauss en zijn echtgenote hadden een open huis. Dat huis was gelegen aan de Dintelstraat in de Amsterdamse Rivierenuurt.  Vandaar was het nog geen 10 minuten lopen naar de Lekstraat sjoel, in de jaren ’60 en ’70  een van de centra van joods Amsterdam. Rav Strauss was altijd bereid om daar in te vallen als  de rabbijn er niet was.

Iedereen die bij hem kwam werd hartelijk en gastvrij ontvangen. Men kon altijd bij rabbijn en mevrouw Strauss terecht om persoonlijke zaken te bespreken. Daarnaast had hij ook een hele duidelijke visie op de maatschappij en wat het jodendom kon en kan betekenen in het leven van dag tot dag.

Na zijn vertrek uit Nederland  in 1976 of 1977 werd hij Rav van het Sha’are Tsedek ziekenhuis te  Jeroesjalajim. Dat was een complexe baan met een grote verantwoordelijkheid. Ook daar was hij zeer geliefd. Ondertussen vergat hij Nederland niet.  Zijn gehele leven heeft hij contact onderhouden onder meer met in Israel wonende ex-Nederlanders.

Zichrono livracha, zijn aandenken zij tot zegen.

Tehee nafsjo tserora bitsror hachajim.

Reacties zijn gesloten.